Originally posted by nickmaster00
Hope you can do that, because everything I can think about the two epics are... Troy, Giants, a siren/nymph... Eh that's it.
EDIT: oh yes! And a bunch of gods
Ahem... let me just show you how much text is actually used for this.
In this [ spoiler ], I am going to paste the entirety of the explanation of the Greek mythos' creation story AND the Ilias and Odyssee.
This is going to be in Dutch, because I am not going to translate 2586 words to English.
You can, however, either post your own translation if you want or ask me on mumble to give a short summary or something when I'm online.
MASSIVE TEXT! YOU ARE WARNED
Deelvraag 2:Wat zijn de kenmerken van de Griekse mythologie?
Om te onderzoeken wat de kenmerken van de Griekse mythos zijn moeten we eerst naar een aantal mythes gaan kijken. Hiervoor nemen wij drie zeer bekende verhalen: Het scheppingsverhaal en de geboorte van de eerste zes goden, de Ilias en de Odyssee.
De kenmerken die te vinden zijn bij de Griekse mythes worden na elke Griekse mythe in schuingedrukte tekst uitgelegd.
Het Scheppingsverhaal:
Volgens de oude Grieken ging het scheppingsverhaal ongeveer zo:
Aan het begin was er alleen Chaos [Cavo~], de oerruimte. Uit Chaos ontstonden Eros [ [Erw~] (liefde), Nyx (Nux](de nacht), Erebus [ [Erebo~](de duisternis), Tartarus (Tavrtaro~](het diepste deel van de Hades) en Gaia (Gai`a](de aarde). Uit Gaia ontstond Ouranos (Ouvranov~, de hemel), die samen met Gaia vele wezens maakte, die wij de Titanen noemen, waaronder Kronos (Krovno~) en Rhea (Reva). Kronos onttroonde Ouranos, nadat Gaia dat aan Kronos vroeg, castreerde Ouranos en gooide de testikels in de zee. Deze vormden later de godin Aphrodite ( jAfrodivth).
Nu begint het verhaal van het ontstaan van de eerste goden: Kronos hoorde van zijn ouders, Gaia en Ouranos, dat hij onttroond zou worden door zijn kinderen, net als zijn vader voor hem. Om dit te voorkomen verorberde Kronos elk kind dat hij en Rhea kregen, maar het zesde kind, Zeus, werd door Rhea naar Kreta gebracht, nadat ze aan Kronos een steen in een deken gaf. Zeus werd daar groot gebracht door de nimf, of in sommige versies de geit, Amalthea en werd sterk zodat hij zijn vader kon onttronen en zijn broeders en zusters te bevrijden. Toen Zeus groot was geworden dwong hij Kronos zijn broers en zusters uit te braken, dit gebeurde door een drankje dat hij van Gaia kreeg (in sommige versies kreeg hij het drankje van Methis en in andere versies sneed hij Kronos’ maag open). Hierop volgde een machtsstrijd tussen de zes goden, Demeter (Dhmhvthr), Hestia ( JEstiva), Hera ( {Hra), Hades, Poseidon en Zeus, en de titanen. De goden wonnen en sloten daarna de titanen op in Tartarus.
Het eerste kenmerk wat mythes tonen is de uitleg van het ontstaan. Het voorbeeld hiervan is duidelijk: De scheppingsmythe probeert uit te leggen hoe de wereld met al zijn vele inwoners is ontstaan. De ontstaanstheorie is meestal niet wetenschappelijk aan te tonen.
De overige mythes over goden worden vooral gebruikt om de mensen uit te leggen waarom dingen gebeuren, de natuurlijke fenomenen zoals bliksem en storm (uitgelegd als Zeus’ beslissing en/of woede), maar ook de seizoenen (Persephone moet de helft van het jaar naar de Hades en Demeter treurt dan om haar dochter, waardoor de natuur langzaam een klein beetje afsterft, maar het komt terug als Persephone ook terug komt). De uitleg van natuurlijke fenomenen is dus kenmerk #2.
Door het vertellen van deze mythes probeerde men de medemens te laten geloven in de theorie van het bestaan. Men probeerde, net als hedendaagse religies, een godsdienst te promoveren door verhalen te vertellen. Deze verhalen werden gezongen op pleinen en speciale evenementen, niet alleen voor vermaak, maar ook om de godsdienst uit te breiden. Het uitbreiden van de verhalen over de godsdienst is het derde kenmerk wat je ook in deze mythe terug kunt vinden met het ontstaan van de goden en hun strijd tegen de Titanen.
[jIliva~] De Ilias:
Nu gaan we kijken naar twee van de bekendste verhalen uit de Griekse mythos die niet over goden gaan, (natuurlijk komen ze er wel in voor) maar over de Griekse mensen zelf. Beide verhalen vallen onder de verhaalsoort ‘Epos’. Vaak lange verhalen over helden, waar ik de oude tijden ook mythes aan werden toegevoegd. Het mythologische aspect zie je minder in de Ilias, maar is overduidelijk terug te vinden in de Odyssee die hierop volgt.
De Ilias, samengebracht door Homerus, speelt zich af tijdens de Trojaanse oorlog. Agamemnon, koning van Mycene, verzamelde een leger om de ‘onneembare’ stad Troje te proberen te veroveren en, nadat de Trojaan Paris de vrouw van Menelaos (koning van Sparta), Helena, meenam, besloot Menelaos Agamemnon eindelijk te helpen, waardoor eindelijk heel Griekenland mee ging naar Troje. Eenmaal op het strand bij Troje beland gaan de Grieken meteen een dorp in de buurt aanvallen, plunderen het en branden het af, waarna ze de schatten en de vrouwen over het hele leger verdelen, met het meeste natuurlijk naar Agamemnon en Menelaos als leiders van de aanval, dan de andere koningen van Griekenland (elk deel van Griekenland had namelijk een eigen koning) en de rest naar de soldaten.
Nu begint de Ilias: Chriseus, een priester uit Troje, komt naar het Griekse kamp en smeekt Agamemnon hem zijn dochter, Chriseïs (letterlijk ‘dochter van Chriseus’), terug te geven, anders zou Apollo het kamp vervloeken. Agamemnon geeft Chriseïs niet terug, waardoor Apollo het Griekse kamp besmet met een ziekte die wij beter kennen als de Pest. Na een tijd besluit Agamemnon Chriseïs terug te geven op voorwaarde dat hij een geschenk van de andere Griekse koningen zou krijgen, omdat de leider niet zonder geschenk zou moeten zijn. Hij besluit dan om Briseïs van Achilles, de sterkste krijger van het hele Griekse leger, af te nemen, wat er voor zorgt dat Achilles niet meer deelneemt aan de oorlog. Dit lijkt geen verschil te maken, maar zodra Achilles niet meer mee deed begonnen de Grieken te verliezen van de Trojanen, die nu bijna het Griekse kamp bereikten.
Patroklos, de beste vriend van Achilles, smeekt Achilles om weer mee te doen en zegt dat Agamemnon heel erg spijt heeft voor het nemen van Briseïs, maar Achilles doen niet meer mee. Patroklos leent daarna de wapenuitrusting van Achilles, waardoor de Grieken weer verder naar voren komen, totdat de sterkste strijder van Troje, Hektor, zoon van Priamos en prins van Troje, Patroklos doodt. Achilles wordt woedend wanneer hij hoort dat Patroklos dood is en daagt Hektor uit tot een duel. Hektor neemt het aan, maar merkt al snel dat Achilles te sterk voor hem is. Hektor en Achilles rennen drie keer om de enorme stad Troje met zijn grote muren, totdat Hektor, mede door de goden, ontwapend is (hij gooit zijn speer omdat hij denkt dat zijn speerdrager er was om hem te halen, maar het was Athena in vermomming). Achilles doodt Hektor zonder aarzelen, maar in plaats van weglopen, wat de norm was bij een normaal duel, bindt Achilles Hektor aan zijn strijdwagen en sleept hem terug naar het Griekse kamp, zodat hij niet kan worden gecremeerd, niet naar de Hades kan en dus altijd zal ronddwalen. Priamos, koning van Troje, sluipt in een van de volgende nachten naar het Griekse kamp en smeekt Achilles Hektor terug te geven, in ruil voor allemaal luxe spullen. Na hevig debatteren besluit Achilles om Hektor terug te geven. Dit is het einde van de Ilias. Ondanks wat sommigen denken stopt het al voordat Troje ingenomen en verwoest wordt. [SPOILER ALERT] We weten dat de Grieken winnen en dat Achilles sterft in Troje door de Odyssee, die hierop volgt.
Kijkend naar de Ilias vinden we meerdere kenmerken van de Griekse mythologie. De eerste twee die overduidelijk zijn zijn de bemoeienis van de goden en de aanwezigheid van halfgoden.
In de Ilias vechten de goden zelfs direct mee in de oorlog, Apollo vecht bijvoorbeeld mee met de Trojanen en Poseidon met de Grieken.
De halfgoden waren de kinderen van een mens en een god(in). Een voorbeeld hiervan is de strijder Achilles, zoon van Peleus (mens) en Thetis (godin). Deze halfgoden waren meestal zeer sterke strijders die meevochten in oorlogen (Achilles) of taken moesten verrichten (Herakles).
Ook zie je, als je ook naar andere mythes en/of epen kijkt, dat veel gaan over moraal. In het geval van de Ilias zag je dat je eerder anderen moet helpen dan dat je alleen aan jezelf denkt. Dit is zichtbaar in de persoon van Achilles, omdat hij ervoor verkoos om mee te vechten in de Trojaanse oorlog, waarover werd voorspeld dat hij zou sterven, boven lang leven in zijn land.
Ook zie je hier een voorbeeld van een historische mythe (of in dit geval: historische epos). De Trojaanse oorlog is echt gebeurd, maar er zijn hier dingen aan toegevoegd om een les te leren aan het publiek en om het fijner te maken om naar te luisteren (de goden). In deze historische epen zie je ook soms een paar foutjes, zoals de bronzen speren die in de Ilias voorkomen, terwijl de oorlog in het ijzeren tijdperk was.
[jOduvsseia] De Odyssee:
De Odyssee, ook weer samengebracht door Homerus, speelt zich af na de Trojaanse oorlog, wanneer alle Grieken weer terug naar huis gaan. Tijdens het verhaal volgen we de held Odysseus, koning van Ithaka, op zijn terugreis naar Ithaka.
Odysseus en zijn vloot voeren eerst naar het eiland van de Ciconiërs, waar zij een stad en zijn inwoners verwoestten en plunderden. Later wisten andere Ciconiërs een aantal van Odysseus’ kameraden te slachten.
Daarna werd Odysseus door een zware storm op een verkeerde koers gezet en belandde op het land van de Lotuseters, waar een aantal van de soldaten lotussen aten en niet meer weg wilden. Deze soldaten werden met geweld terug op de schepen gezet.
Ze arriveerden daarna op het eiland van de cyclopen en werden opgesloten in de grot van de cycloop Polyphemus, die zes mannen opat. Met Odysseus’ listige plannen maakten zij Polyphemus blind en de zeven overgebleven soldaten konden daarna samen met Odysseus met nog een list ontsnappen.
Odysseus en zijn kameraden reisden toen naar het eiland van Aeolus, heerser over de winden, waar hem een zak vol met winden werd gegeven. Odysseus en zijn kameraden waren daarna dicht bij Ithaka, dus besloot Odysseus een dutje te doen, maar de kameraden dachten dat in de zak kostbaarheden zaten en maakten hem open, waardoor de vloot letterlijk van de koers werd geblazen. Ze belandden toen weer terug bij Aeolus, die Odysseus niet meer wilde helpen.
Daarna belandde Odysseus’ vloot op het eiland van de Laestrygoniërs, mensetende reuzen, waar elf van de schepen werden verwoest, maar Odysseus’ schip voer als enige veilig weg.
Vervolgens belandde Odysseus’ schip op het eiland Aeäea, waar de tovenares Circe woont, die alle kameraden in varkens veranderde. Circe probeerde ook Odysseus in een varken te veranderen, maar Odysseus werd gered door een drankje van Hermes. Odysseus haalde toen Circe over om alle andere kameraden terug te veranderen, wat Circe met tegenzin deed terwijl ze Odysseus het advies gaf om met de schim van de ziener Tiresias te praten.
Odysseus ging daarna dus naar het land van de Cimmeriërs aan de rand van de Oceaan, de ringzee om de platte Griekse wereld. Daar deed Odysseus een offer, wat schimmen aantrok die even bevrijd werden van de vergetelheid waar ze in verbleven. Odysseus sprak met een van zijn kameraden, die van Circe’s paleis was gevallen en wilde begraven worden; met Tiresias, die waarschuwingen en voorspellingen aan Odysseus gaf; met zijn moeder Anticlea, die hem vertelde wat er op Ithaka gebeurde; en met medestrijders uit de Trojaanse oorlog, waaronder Agamemnon en Achilles.
Na terug te zijn gegaan naar Aeäea om de gestorven kameraad te begraven gingen Odysseus en zijn mannen naar Ithaka, maar er waren vele hindernissen.
Eerst kwamen ze langs het eiland van de sirenen, vogelachtige wezens met een meisjeshoofd en prachtige zangstemmen. Als je het gezang van een sirene hoorde, dan zou je onmiddelijk koers zetten naar het sireneneiland, waar je opgegeten wordt door de sirenen. Odysseus stopte de oren van zijn kameraden dicht met was en liet zichzelf vastbinden aan de mast, zodat hij het lied zou kunnen horen zonder naar het eiland te kunnen gaan.
Daarna moesten ze langs Scylla en Charybdis, die aan weerskanten van een smalle zeestraat lagen. Scylla zou zes soldaten opeten en Charybdis vormde driemaal per dag een draaikolk en spuwde daarna het water weer uit. Odysseus week iets te ver uit voor Charybdis, dus at Scylla zes van de soldaten op.
Later moesten ze, dankzij ongunstige winden, meer dan een maand lang op Thrinacia blijven, waar de runderen van Helios verbleven. Allen beloofden dat ze geen runderen zouden eten, maar alle kameraden hadden enkele runderen geslacht voor voedsel. Toen ze weer gingen varen vormde Zeus, op verzoek van de zonnegod Helios, een storm die het schip verwoestte. Het schip werd daarna opgeslokt door Charybdis, maar Odysseus was net buiten bereik en dreef weg op enkele balken, die na zeven dagen op het eiland Ogygia aanstrandde.
Odysseus werd daar zeven jaar lang door de verliefde oceanide Calypso gehouden en bood hem zelfs de eeuwige jeugd en onsterfelijkheid als hij met haar zou trouwen, maar Odysseus besloot uiteindelijk vanwege heimwee naar huis terug te willen keren.
De goden kregen medelijden met Odysseus en lieten hem toen terugkeren op een zelfgebouwd vlot, maar Poseidon, die niet bij de vergadering aanwezig was, veroorzaakte een storm, waardoor Odysseus’ vlot zonk. Odysseus kreeg net voordat het vlot zonk het advies van de zeegodin Leucothea om het vlot prijs te geven en zelf te gaan zwemmen met een magische sluier die als zwemvest dient.
Odysseus belandde na lange tijd op het eiland Scheria, bewoond door de Phaeaken. Odysseus bleef een tijd bij de Phaeaken met alle feesten en kreeg toen een schip om naar huis te gaan met zijn geschenken.
Toen Odysseus op Ithaka wakker werd herkende hij het niet, maar werd door Athena verteld dat dit wel degelijk Ithaka was. Odysseus kreeg te horen dat enorm veel vrijers dachten dat Odysseus dood was en probeerden dus met Odysseus’ vrouw Penelope te trouwen, die nu al twintig jaar op Odysseus aan het wachten was en smoesjes zat te verzinnen om niet met de vrijers te trouwen.
Penelope had een paar dagen terug gezegd dat zij, betrapt op haar listen, zou trouwen met de vrijer die Odysseus’ boog aan kon spannen en een pijl door twaalf bijlen, met gaten erin, kon schieten. Na talloze pogingen van vrijers die de boog niet eens konden spannen vroeg Odysseus, verkleed als een oude bedelaar, of hij het een keer mocht proberen. De vrijers vonden het raar maar Penelope stond het hem toe. Telemachos, de zoon van Odysseus die wist dat de bedelaar Odysseus was, stuurde Penelope daarna snel naar de vrouwenvertrekken, waarna Odysseus makkelijk de boog aanspande en hij met Telemachos alle vrijers doodde. De dienaressen die Odysseus niet trouw waren gebleven moesten daarna alle lijken opruimen en werden daarna zelf opgehangen. Penelope werd daarna teruggeroepen en zag toen Odysseus, die bewees dat hij Odysseus was door een geheim over hun echtbed te vertellen aan Penelope.
Dit is het einde van de Odyssee.
Net als bij de Ilias zien we weer de bemoeienis van de goden en de uitleg van een moraal, maar deze keer zien we, meer dan bij de Ilias, uitleg van de hoop en angsten van de mens. Een voorbeeld van de hoop is wanneer Odysseus zo dicht bij Ithaka is dat hij zelfs weer kan slapen, maar hoop wordt niet altijd werkelijkheid, zoals toen de kameraden de windzak openmaakten en ze mijlen terug schoten. Een voorbeeld van de angst is, natuurlijk, elk monster in het boek.
Overige kenmerken buiten deze drie verhalen:
Een kenmerk van de goden in de Griekse mythos is dat ze normaal van menselijke vorm waren en ze ook menselijke gevoelens toonden, zoals liefde (Zeus trouwt bijvoorbeeld met Hera).
De goden vertonen bovennatuurlijke gebeurtenissen, zoals Athena’s geboorte uit Zeus’ gedachten en metarmophose.
De Griekse helden waren ook niet perfect. Ze maakten vaak fouten, zoals Herakles die toen hij jong was iemand had vermoord, waardoor hij later de twaalf taken moest verrichten.
Ps. The teacher mailed back. I am allowed to just write "they're not just myths. they're epics with myths in them"
Ps2. I'm going to be editing the [ spoiler ] now, so it'll look more like the original thing.
Edit: aw, it doesn't want to do the greek names... any weird text between brackets ( [] ) was originally the Greek name in my Word file.
Edit 2: Editing done. All the bold and green stuff is titles etc. and all the italics are explanations on the properties of Greek mythologies.
Edit 3: If my teacher reads this (I gave her a link to this thread in the report), well first of all: Hi :D. But just saying: I (Léon L. (not gonna state my whole name, cuz not everyone here may know it =/ )) am the one who wrote this, this has not been copied from here to my actual report. This post is only to show that this stuff is LOOOOONG.
